Ehliden Bozma Yılkı

Ah şu hadsiz hudutlarda ahmak bir gezgin imiş, Vurmuş aygıra paslı gem, vuruldukça kudurur imiş. Derler ya, Yaradan’ın sopası görünmez amma, Hakka girenin alnına sonu yazılır imiş. Bağlı imiş yanan ağacın kara kuru gövdesine, Baş eğmiş bir vakit namerdin yalağına. Demişler: “Ey abdal, çakan düşmüş beş kuruşa.” “Dün siperliydim bre dostlar, bugün yılkı oldum,” demiş.